Honden kunnen zich verzoenen
01/02/2008 11:00
Vlaamse biologen ontdekken een nieuw gedragssysteem
bij de hond: troosten.
Het is al enige tijd bekend dat chimpansees en andere apen zich na een
conflict met elkaar kunnen verzoenen. Het gedrag is vooral van bonobo's
bekend, omdat die graag overgaan tot collectieve seksspelletjes om
spanningen weg te draineren.
Een efficiënt systeem, want in bonobogroepen komt veel minder
agressiviteit voor dan bij chimpansees. Ook dolfijnen, hyena's en zelfs
geiten zijn tot verzoening in staat, katten - het zal niemand verbazen -
daarentegen niet.
Verzoening is een sterk mechanisme om agressie in een groep binnen de
perken te houden. De meeste katachtigen leven niet in een hechte sociale
context.
Vreemd genoeg was het concept nog nooit onderzocht in honden, hoewel
dat in principe toch ook sociale dieren zijn, en zeker de wolven waar onze
huishonden van afstammen. Daarom ging gedragsbioloog Mark Nelissen van de
Universiteit Antwerpen ervan uit dat ook honden tot verzoening in staat
moeten zijn. Hij zette zijn studenten aan het werk om die hypothese te
testen.
Annemieke Cools en haar collega's konden dat inderdaad bevestigen.
Honden groeten en likken elkaar intens na een conflict. Maar zoals blijkt
uit hun verslag in het vakblad Ethology was het zelfs nog
interessanter: er werden waarnemingen opgetekend van honden die het
slachtoffer van een agressie gaan troosten, zonder dat ze zelf actief bij
het conflict betrokken waren.
Honden blijken dus veel hoger te staan op de ladder van sociale
organisatie dan men vaak aanneemt.
De Antwerpse biologen ontdekten ook dat honden zich gemakkelijker
verzoenen met dieren die ze kennen dan met vreemde individuen. Wat normaal
is, want wilde honden of wolven kennen de dieren uit hun roedel goed.
Het is evident dat deze waarnemingen ook voor wolven zullen gelden.
Wolven leven samen in complexe roedels, en voor hen zal dit gedrag
cruciaal zijn. Onze honden hebben het alleen maar aan hun wilde natuur
overgehouden. Domesticatie van de hond heeft niet, zoals bij de kip wel is
gebeurd, tot meer sociaal contact tussen dieren geleid, wel integendeel.
Maar de basismechanismen zijn intact gebleven.
Dirk Draulans |